X
تبلیغات
رایتل

چرا یهودیان شنبه ها دست از کار می کشند؟

یکشنبه 4 دی‌ماه سال 1390 ساعت 09:48 ب.ظ
بسیاری فکر می کنند که روز شنبه (که به عبری شبات خوانده می شود) برای یهودیان معادل روز جمعه برای مسلمانان یا یکشنبه برای مسیحیان است. در واقع امر، روز شنبه در آیین یهود از اهمیت و تقدس خاصی برخوردار است، به طوری که دین یهود و طریقه حیات یهودی وابستگی شدیدی به این روز دارند. در تورات روز شنبه علامت عهد میان خدا و قوم بنیاسرائیل قلمداد شده زیرا در این روز خداوند کار آفرینش جهان (از نیستی به هستی آوردن) را پایان داد. روز شنبه نه فقط...

بسیاری فکر می کنند که روز شنبه (که به عبری شبات خوانده می شود) برای یهودیان معادل روز جمعه برای مسلمانان یا یکشنبه برای مسیحیان است. در واقع امر، روز شنبه در آیین یهود از اهمیت و تقدس خاصی برخوردار است، به طوری که دین یهود و طریقه حیات یهودی وابستگی شدیدی به این روز دارند. در تورات روز شنبه علامت عهد میان خدا و قوم بنیاسرائیل قلمداد شده زیرا در این روز خداوند کار آفرینش جهان (از نیستی به هستی آوردن) را پایان داد. روز شنبه نه فقط برای فرد یهودی، بلکه برای خدمتکاران او نیز روز آرامش و استراحت است. یهودی مومن موظف است در این روز حتی از حیواناتی که برایش کار می کنند کاری نکشد. از اینجاست که شنبه برای یهودیان دارای جنبههای مختلف مذهبی، ملی، تاریخی و اجتماعی میباشد.  
یهودیان در شبات از پرداختن به هر کار ممنوعی منع شده و موظف شده اند که از طریق مطالعه علم و دانش، خوردن و نوشیدن، شادی و تفریح و پوشیدن لباسهای زیبا این روز را سپری کنند. به همین علت است که عزاداری در روز شنبه قطع میشود.
در مورد فلسفه «شبات» نقطه نظرهای بسیاری از طرف مفسرین یهودی و شخصیتهای علمی عنوان شده است. یکی از این عقاید آن است که هر یهودی باید از اعمال و صفات مطلق الهی پیروی نماید و «شبات» یکی از این موارد است. چرا که خداوند در مرحله هفتم از آفرینش، خلقت جهان را به پایان رساند، از این رو یهودیان هم روز هفتم را تقدیس کرده و در آن آرامش جمعی و روحی مییابند.
«اریک فروم» روانشناس یهودی فلسفه «شبات» را چنین بیان میکند: از آنجا که در مرتبه اول در ده فرمان دلیل تقدیس شبات آرامش پس از خلقت و در مرتبه دوم دلیل آن را خروج از مصر و آزادی ذکر مینماید، بنابراین بین واژههای آرامش و آزادی باید رابطهای وجود داشته باشد. «فروم» آرامش را صلح با اجتماع و آرامش با طبیعت معنی میکند. آرامشی که بر طبق آن انسان هیچگونه مداخلهای در پدیدههای طبیعی نمیکند (خواه ساختن، خواه منهدم کردن) و با اجتماع نیز در حالت صلح و دوستی به سر میبرد.  این صلح و آرامش سمبل دوران آزادی است که از دیدگاه یهودیت انسان پس از طی مراحلی به آن خواهد رسید.
در کتاب یشعیای نبی دوران ماشیح (منجی جهان) چنین توصیف شده است : «امتی بر امت دیگر شمشیر نخواهد کشید و کسی دیگر جنگ نخواهد آموخت...» بنابراین هر یهودی با تقدیس شبات، آن دوران ایدهآل را تجربه میکند و سعی او بر این است که با اعمال خود فرا رسیدن آن دوران را تسریع نماید.
همچنین فیلسوف بزرگ یهودی موسیبنمیمون در مورد «شبات» نظری فلسفی را عنوان میکند. به نظر او یهودیان با به جا آوردن شبات، ایمان به یکی از مهمترین اصول یهودیت یعنی «حیدوش هاعُولام» (حدوث عالم) را اعلام میکنند. برخلاف نظریه ارسطو در مورد قدوم عالم که معتقد بود جهان از ازل وجود داشته است، یهودیت جهان را حادث میداند به این معنی که جهان برطبق قوانین الهی بوجود آمده و تکوین یافته است، چنان که در تورات آمده است:  «خدا در شش روز جهان را خلق نمود و روز هفتم آرامش یافت».
در آیین یهود، قوانین شبات از مهمترین فرمانهای تورات و روز شبات از مقدسترین روزهای سال است. اهمیت این قوانین به اندازهای است که هنگامی که خداوند ده فرمان اولیه تورات را در کوه سینا بر حضرت موسی نازل کرد، پس از اعلام اصول یکتاپرستی، نپرستیدن بتها و سوگند نخوردن نابجا و بیمورد به نام خدا، در فرمان چهارم قانون «شبات» را به طور مفصل آورده شده است.
یهودیان معتقدند با تعطیل کردن شبات انسان از طبیعت خاکی و گرفتاریهای زندگی دنیوی رهایی یافته و گامی به سوی معنویات میگذارد تا روحش را برای مرحلهای بسیار عالی آماده سازد. شش روز کار مداوم، ممکن است موجب غفلت انسان از ماهیت معنوی و اصلی خود شود، ولی با فرا رسیدن روز مقدس شبات یک یهودی مومن میتواند هویت اصلی خویش را باز یابد و همین خودشناسی است که باعث میشود خدای یکتا را بیشتر درک کند.

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo